⬅️در پی اعلام وزارت امنیت داخلی ایالات متحده مبنی بر پایان یافتن مهلت اقامت موقت بیش از ۱۴ هزار پناهجوی افغان، وضعیت هزاران نفر از شهروندان افغانستان که پس از سقوط دولت پیشین و بازگشت طالبان به قدرت، به آمریکا پناه آورده بودند، در هاله ای از ابهام قرار گرفته است. این تصمیم نه تنها از منظر حقوق بشری قابل تأمل است، بلکه از زاویه مسئولیت های بینالمللی آمریکا نیز پرسش برانگیز می نماید.
⬅️آمریکا که خود نقشی مستقیم و تعیین کننده در تحولات دو دهه اخیر افغانستان ایفا کرده، اکنون به نظر می رسد در حال شانه خالی کردن از تبعات انسانی این تحولات است. اظهارات کریستی نوم مبنی بر اینکه «افغانستان دیگر شرایط لازم برای ادامه حمایت اقامتی را ندارد» می تواند به نوعی بی توجهی به واقعیت های زمینی افغانستان تلقی شود، کشوری که همچنان با بحران های گسترده امنیتی، اقتصادی و اجتماعی دست و پنجه نرم می کند و فضای لازم برای بازگشت داوطلبانه و امن پناهجویان در آن فراهم نیست.
⬅️از سوی دیگر، این تصمیم می تواند پیامدهای حقوقی و سیاسی برای دولت آمریکا در پی داشته باشد. اخراج این پناهجویان ممکن است با انتقادات جدی نهادهای مدافع حقوق مهاجران و پناهندگان روبه رو شود و چهره بین المللی آمریکا را در زمینه تعهد به اصول انسانی و مسئولیت پذیری مخدوش کند. علاوه بر این، این اقدام می تواند به گسترش ناامیدی در میان افغان های مقیم سایر کشورها نیز بینجامد و پیام روشنی به سایر دولت ها درباره عقب نشینی آمریکا از تعهدات پناهندگی ارسال کند.
⬅️در شرایطی که بحران افغانستان همچنان ادامه دارد، سیاست های مهاجرتی ایالات متحده نیازمند رویکردی انسانی، واقع بینانه و مبتنی بر مسئولیت پذیری تاریخی است؛ نه تصمیمهایی مقطعی و سیاسی که بیش از همه، قربانیان جنگ و بیثباتی را متضرر می سازد.
🔜 @tarjomanaf
