🔹ششی تارور، مقام پیشین سازمان ملل متحد اظهار داشته که نفوذ پاکستان بر طالبان به شدت کاهش یافته و افغانستان را به یک باتلاق استراتژیک برای اسلامآباد تبدیل کرده است.
🔹ششی تارور، معاون پیشین دبیرکل سازمان ملل و نماینده فعلی پارلمان هند، در مقاله ای که در پنجم می در وب سایت «پراجکت سینیدیکیت» منتشر شده، اظهار داشته است که پاکستان که زمانی طالبان را ابزاری استراتژیک برای مقابله با هند می دانست، اکنون پس از پیروزی طالبان در افغانستان با دشواری های فزاینده ای در مهار این گروه مواجه است.
🔹تارور می نویسد که پاکستان برای دهه ها حمایت مالی و لجستیکی از طالبان را به عنوان راهی برای ایجاد «عمق استراتژیک» در افغانستان و گسترش نفوذ منطقه ای خود – به ویژه علیه هند - در دستور کار داشت. با این حال، او بر این باور است که همان گونه که معمولاً در مورد «هیولاهایی» که انسان خلق می کند اتفاق میافتد، کنترل پاکستان بر طالبان از دست رفته و این گروه از نفوذ اسلام آباد فاصله گرفته است.
🔹محکومیت اخیر حمله به گردشگران در کشمیر توسط طالبان، نمونه ای از شکاف فزاینده میان دو طرف است. تارور تنش های رو به افزایش میان طالبان و پاکستان طی یک سال گذشته را یادآور می شود و درگیری های مرزی و فشارهای دیپلماتیک را نشانه هایی از کاهش قدرت پاکستان بر طالبان می داند.
🔹تارور تأکید می کند که سازمان استخبارات ارتش پاکستان سال ها طالبان را به مثابه امتداد قدرت خود در افغانستان تلقی می کرد، اما این رابطه اکنون دچار تنش شده است. ایدئولوژی طالبان و تمایل آن ها به استقلال، این گروه را به نیرویی غیرقابل کنترل بدل کرده، به گونه ای که حتی شادی اولیه پاکستان از سقوط کابل به دست طالبان در اگست ۲۰۲۱ نیز اکنون اقدامی زودهنگام و نا بخردانه جلوه می کند.
🔹تارور می افزاید که وضعیت به جایی رسیده که برخی مقام های پاکستانی خواهان کمک ایالات متحده برای هدف قرار دادن مواضع شبه نظامیان در افغانستان با استفاده از پهپاد شده اند. او این وضعیت را طنزآمیز می داند، زیرا سیاست های گذشته پاکستان در افغانستان که ماهیتی ضدآمریکایی داشت، اکنون ممکن است اسلام آباد را به سوی همان قدرت هایی بکشاند که زمانی با آن ها مخالفت می کرد.
🔹تارور نتیجه می گیرد که افغانستان به یک باتلاق استراتژیک برای پاکستان تبدیل شده است. پیوندهای ایدئولوژیک میان طالبان افغانستان و گروه های همفکر آن در پاکستان، به ویژه تحریک طالبان پاکستان، تهدیدی جدی برای حاکمیت و ثبات داخلی پاکستان به شمار می رود. افزایش اصطکاک میان دو کشور، نشانه ای از تغییر در پویایی های منطقه ای است که باید از سوی هند و سایر بازیگران منطقه ای با دقت زیر نظر گرفته شود.
🔹با تداوم وخامت روابط میان پاکستان و طالبان، اسلام آباد ممکن است خود را در موقعیتی هرچه دشوارتر بیابد، جایی که افغانستان دیگر یک دارایی راهبردی نیست، بلکه باری سنگین بر دوش سیاست خارجی پاکستان است. آینده این رابطه می تواند پیامدهایی ژرف برای صحنه ژئوپولیتیکی جنوب آسیا داشته باشد.
@bakhtarnewsagency1
