دفتر رسانه‌ای اتحاد فعالان حقوق بشر امروز دوشنبه(۸جدی) تحت عنوان "صفحۀ دوم توضیحی در مورد نسل‌کشی فرهنگی توسط طالبان" امروز براى جهان یک روز عادى به شمار آيد اما براى دختران كشور ما 160‌1مين روزيست كه مكتب، صنف و درس به روى شان بسته شده است ، يك هزار و ششصد و یک روز است كه دختران ما زنگ مكتب نشنيده اند، دفترچه هايشان چهار سال متوالى خاك می خورند و در پى اين اقدام نيروى متحجر طالبان ميزان خود كشى‌ها در ميان دختران بالا رفته، ازدواج‌هاى اجبارى و زير سن بالا گرفته و چندهمسری به يك روال عادى در سراسر كشور مبدل شده است.

مواصلت اخبار روزانه از موارد و ميزان بالاى نا اميدى و افسردگى در ميان دخترانى كه از مكتب و دانشگاه باز مانده‌اند، ما و همكاران ما را در اتحاد فعالان حقوق بشر واداشت تا مطالعه‌ای انجام بدهيم و ببينيم كه اين عمل و اقدامات ديگر اين گروه در اسناد حهانى چه نام و تعريفى دارد؟

اتحاد فعالان حقوق بشر می‌گوید که مخالفت طالبان با تعليم و فرهنگ را براى اولين بار نسل‌كشى فرهنگى (Cultural Genocide) ناميد اينجا برای روشن‌سازی ابعاد حقوقی و عملی «نسل‌کشی فرهنگی» از سوی گروه تروریستی طالبان، به هدف برجسته‌سازی و تقویت بحثی که می‌تواند به تشکیل پرونده‌های حقوقی جدید علیه این گروه منجر شود، به توضيح نكات بسيار ضرورى در رابطه به اين مفهوم مي‌پردازيم.

این نهاد گفته که تعریف نسل‌کشی فرهنگی (Cultural Genocide) نسل‌کشی فرهنگی به‌معنای نابودی هویت، آگاهی، فرهنگ، زبان و ظرفیت فکری یک جامعه است.

طالبان با رفتارهای منسجم آموزشی و فرهنگی خود، دقیقاً به همین هدف عمل كرده و می‌کنند که حذف دختران از پروسه آموزش، بستن دانشگاه‌ها به روى دختران، حذف رشته‌هاى علمی، حذف استادان مستقل، حذف سلسله‌اى از مضامين و موضوعات از نصاب درسی دانشگاه ها و مكاتب، تبدیل کردن مکاتب به مدارس افراطی، تحمیل ایدئولوژی نظامی/مذهبی و حذف علوم مدرن از برنامه هاى آموزشى، سانسور کتاب‌های و ایجاد محدودیت بر کتابخانه‌ها و کتابفروشی‌ها، تخریب آثار باستانی، سرکوب و حذف زبان‌های ملی و محلی مانند فارسی و اوزبیکی، منع برگزاری جشن‌های فرهنگی مانند نوروز و… این روند مطابق ادبیات حقوق بشر، «پاک‌سازی فکری» (Intellectual Cleansing) نیز محسوب می‌شود.

اتحاد فعالان حقوق بشر می‌گوید که چهار معیار اصلی نسل‌کشی فرهنگی: هدف قراردادن یک گروه مشخص (دختران، دانشجویان، قشر آگاه و گروه‌های قومی و زبانی خاص)؛ نابودی عمدی ظرفیت فکری و هویت اجتماعی؛ سو استفاده از قدرت حاکمیت برای اجرای حذف و سرکوب سیستماتیک؛ گستردگی و تداوم در سراسر کشور. سیاست‌های جارى طالبان تمام این معیارها را تکمیل می‌كند.

این نهاد افزود: سیاست‌های طالبان نقض صریح این اسناد جهانی است. اعلامیه جهانی حقوق بشر، ماده ۲۶، کنوانسیون حقوق کودک - مواد ۲۸ و ۲۹، میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی - ماده ۱۳، کنوانسیون‌ها و هنجارهای یونسکو در حمایت از فرهنگ و آگاهی. نابودسازی ساختار آموزشی و فکری جامعه بر اساس این اسناد، می‌تواند بخشی از جنایت علیه بشریت نیز قلمداد شود.

اتحاد فعالان از جامعه جهانی و نهادهای بین‌المللی مربوط می‌خواهد که رفتارهای گروه تروریستی طالبان مخصوصاً رفتار آنان در برابر دانش و دانشجویان را رسماً نسل‌کشی فرهنگی بشناسند و روند مستندسازی برای ارجاع پرونده به نهادهای بین‌المللی تقویت شود.

خبرگزاری جمهور