بهگفتهی منابع، این بیماری از هفتهی گذشته در «شهرک ولیعصر» منطقهی «قلعهنو» و بخشهایی از «شهرک عرفانی» شیوع پیدا کرده است.
طبق اطلاعات منابع، علایم این بیماری در ابتدا اسهال، تب و سردردی است، اما بعدا به اسهال خونی تبدیل میشود.
یک منبع در پیامی به روزنامه اطلاعات روز گفت که شفاخانهها و دواخانهها در غرب کابل پر از بیمار اند. بهگفتهی این منبع، بیشتر بیماران کودکان و افراد مسن هستند.
او گفت که دو فرزند خردسال و پدرش به این بیماری مبتلا شدهاند، اما با وجود مراجعه به مراکز مختلف صحی، هنوز درمان نشدهاند.
این منبع گفت که کودکان خردسال خود را به شفاخانه اتاترک کابل برای درمان برده بود، اما رسیدگی نشد و دوباره به خانه بازگشت.
او همچنین گفت که دیروز (یکشنبه، ۱ سنبله) و در پی اعلام در مسجد محل، شماری از بیماران به شفاخانه محمدعلی جناح منتقل شدند، اما بیماران به داروهایی که در این شفاخانه تزریق شد، حساسیت نشان دادند و سپس به شفاخانه انتانی کابل منتقل شدند. او تعداد بیماران را حدود ۲۰ مرد و ۲۰ تا ۳۰ زن ذکر کرد.
بهگفتهی این منبع، در شفاخانه انتانی نیز داکتران فقط سیروم وصل میکنند و هیچ داروی دیگری تجویز نکردهاند.
او گفت که هیچ داکتری به آنان توضیح نداده است که این بیماری چیست و چگونه باید درمان شود.
یک پرستار از یک شفاخانهی خصوصی در غرب کابل نیز گفت که تا کنون هیچ درمانی برای این بیماری پیدا نشده است.
او گفت: «مشکل در این است که بیماران هیچ مداوا نمیشوند. یعنی دارو کار نمیکند. هر چند ساعت بعد فرد دچار پیچش و استفراغ میشود.»
یک منبع دیگر از غرب کابل به روزنامه اطلاعات روز گفت که شماری از دانشآموزان مکاتب خصوصی نیز به این بیماری مبتلا شدهاند. او گفت که بیشتر بیماران افرادی هستند که از آب خام تانکرهای سیار استفاده میکنند.
بهگفتهی این منبع، بهدلیل کمآبی شدید در غرب کابل، بسیاری از خانوادهها در شهرک ولیعصر و شهرک عرفانی از تانکرهای سیار آب آشامیدنی میخرند و استفاده میکنند.
مسئولان صحی طالبان تا کنون در مورد شیوع این بیماری در غرب کابل اظهارنظر نکردهاند.
منطقهی دشت برچی در غرب کابل عمدتا هزارهنشین است و از مناطق محروم و توسعهنیافتهی پایتخت افغانستان به شمار میرود.
طالبان سال پیش تجهیزات و تشکیلات شفاخانهی دولتی محمدعلی جناح را از این منطقه به منطقهی «ارزانقیمت» در شرق کابل انتقال دادند.
