🔺"بستن آب دریای سند" و کنترل یکجانبه آب های بین المللی برخلاف پیمان 1960 است که تحت نظارت "بانک جهانی" میان هند و پاکستان امضا شد. این پیمان، تقسیم عادلانه آب های دریای سند را تضمین میکند و هرگونه اقدام یکجانبه برای تغییر جریان آب، نقض این توافق محسوب میشود. 

🔺از منظر انسانی، آب یک نیاز اساسی برای حیات است و محروم کردن میلیون ها نفر از دسترسی به آن، به ویژه در "مناطق خشک پاکستان"، میتواند منجر به "قحطی"، "مهاجرت اجباری" و بحران های صحی شود.

🔺تنش و "درگیری ها بین هند و پاکستان" در "کشمیر" نباید به قربانی شدن مردم پاکستان برسد و بستن آب های دریای سند توسط هند یک اقدام غیراخلاقی میباشد که مغایر با اصول "حقوق بشردوستانه بین المللی" است. 

🔺اظهارات «خواجه آصف»، وزیر دفاع پاکستان، مبنی بر پاسخ متناسب به هرگونه حمله هند، نشان دهنده سطح بالای تنش میان دو کشور است. اگر هند به صورت تمام‌عیار به پاکستان حمله کند، پاسخ پاکستان حتا میتواند به یک جنگ هسته‌ای محدود تبدیل شود که عواقب فاجعه ‌باری برای کل منطقه خواهد داشت. 

🔺به نظر میرسد که پاکستان در هشدارهای خود قاطعانه ایستاد است و بحران آب میتواند به بهانه ای برای آغاز جنگ تمام‌عیار تبدیل شود، همان‌طور که در گذشته نیز اختلافات آبی منجر به "درگیری های مرزی" بین دو کشور شده است. 

🔺بنابر این "جامعه جهانی" نمیتواند در قبال این بحران سکوت کند و سازمان هایی مثل "سازمان ملل متحد"، "بانک جهانی" و "اتحادیه اروپا" باید با فشار دیپلماتیک بر هند، این کشور را وادار کند تا از آب به عنوان سلاح استفاده نکند، چون اینجا ملت ها است که آسیب میبیند و غیرانسانی و غیراخلاقی می باشد.

🔺در همین حال کشورهای منطقه، به ویژه "چین"، "ایران" و "روسیه" نیز باید نقش فعال تری در میانجیگری ایفا کنند، زیرا درگیری هند و پاکستان امنیت کل "آسیا" را تهدید میکند.

@bakhtarnewsagency1