به گفته این منابع، خریدوفروش این مواد در برخی مناطق از محیطهای پنهانی فراتر رفته و در شماری از محلهها حتی برخی دکانهای کوچک محلی به محل خریدوفروش قرصهای نشئهآور تبدیل شدهاند.
منابع افزودند که در مواردی نوجوانان ابتدا از سوی دوستان یا فروشندگان به مصرف این قرصها تشویق میشوند و پس از وابستگی، به مصرفکنندهگان دائمی تبدیل شده و حتی برخی از آنان برای تأمین هزینه مواد به فروش آن روی میآورند.
بر اساس این گزارشها، خانوادهها در مواردی پس از آگاهی از اعتیاد فرزندانشان، برای درمان آنان هزینههای سنگینی پرداختهاند؛ اما نبود دسترسی کافی به خدمات درمانی و تداوم دسترسی به این مواد، روند ترک اعتیاد را دشوارتر کرده است.
پیشتر نیز گزارشهایی از افزایش اعتیاد نوجوانان و جوانان به قرصهایی مانند «تابلیت کا» و «ذیکپ» در افغانستان منتشر شده است، گزارشهایی که نشان میدهد برخی نوجوانان پس از آغاز مصرف این قرصها، با وابستگی شدید و مشکلات جدی در زندگی و آموزش روبهرو شدهاند.
https://t.me/paigah2023
