🔻جنگ تحمیلی ۱۲ روزه توفیقات مختلفی را به همراه داشت و یکی از آثار مهم آن را می توان ذکر این نکته قلمداد کرد که ساماندهی به وضعیت مهاجرین در اولویت دستگاههای اجرایی نظیر پلیس قرار گرفت.

🔻شرایط داخلی کشور افغانستان به گونه ای است که مردم آن به ویژه کشورهای ایران و پاکستان را مامنی برای زندگی خود یافته اند. بسیاری در طول سالهای مداوم با فرهنگ کشورهای میزبان خود انس گرفته اند و به آن خو گرفته اند.

🔻به هر جهت دستگیری تعدادی از این مهاجرین به عنوان عوامل جاسوسی و بعضا حملات رژیم صهیونیستی ما را باید هوشیار کند تا نکاتی چند در ذهن داشته باشیم؛

۱- تنها اجرای عملیات های دستگیری و رد مرز اتباع غیر مجاز کافی نیست بلکه باید مسیر ورود مجدد آنها، تسهیل گران جابجایی غیر قانونی آنها، شوتی سواران و... مورد پایش و اقدام موثر قرار بگیرند.

۲- تمام افغانستانی ها غیر قانونی نیستند و تمام غیرقانونی ها مجرم نیستند! بخش اعظم آنها صرفا پناهنده هستند. پس برخورد شایسته آنگونه که از عوامل انتظامی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران انتظار می رود بایستی تا لحظه خروجشان از مرز ادامه پیدا کند.

۳- همسایگی قابل تغییر نیست و ایران یا افغانستان اجاره نشین منطقه نیستند. همسایگی نباید قربانی یک اتفاق منطقی شود. حتی اگر قرار است تصمیم سختی گرفته شود عاقلانه است که لطافت لازم برای اعلام حسن نیت اعمال شود.

۴- شرایط کنونی ایران را مهاجرین افغانستانی هم درک می کنند، ولی در همین اقدام برای رد مرز مهاجرین غیرقانونی بایستی جانفشانی های فاطمیون و فداکاری های بسیار جامعه مهاجرین را مدنظر داشت.

🔻پایان سخن اینکه؛ ساز و کار اقامت اتباع در ایران بایستی در چارچوب قانون و براساس تامین امنیت کشور باشد.

🔻ظرفیت های مهاجرین نیز در بسیاری از حوزه ها قابل استفاده است ولی شرط لازم آن پرهیز از متشنج کردن فضا توسط برخی رسانه ها و دوری از افراط و تفریط در برخورد با مهاجرین است، کاری که برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس انجام داده و توفیقاتی نیز به دست آورده اند.

@pakstudy