بسم الله الرحمن الرحیم
هر چه بر [زمين] است فانىشونده است. و ذاتِ باشكوه و ارجمند پروردگارت باقى خواهد ماند.
رحلت مرد نستوه و مجاهد مخلص و خستگیناپذیر قوماندان محمدباقر عارفی (تلخک)، ضایعة جبرانناپذیر برای سنگرداران سنگر ارزشمند جهاد و ایستادگی و وارثان این سنگر خونینرنگ است.
مرحوم قوماندان عارفی از خالصترین مبارزان راه عدالت اسلامی و عزت انسانی مردم ما علیه بیداد و استبداد بود
که در کنار دفاع از مام میهن و کِیان اسلام به انجام برنامههای فرهنگی و خدمات اجتماعی در ولسوالی سنگتختوبندر و ولسوالیهای همجوار همت میگماشت.
این حس مسئولیتپذیری و عدالتطلبی سبب شده بود که وی در دوره بیست سالهی اخیر نیز تن به خاموشی و سکوت ندهد و همیشه عدالتطلب و حامی فریادگران عدالت و برابری در جغرافیا و محیط خویش باشد.
همین عدالتخواهیها و حقطلبیها سبب شد که وی در شب عاشورای ۱۴۳۷ همراه با فرزند رشیدش شهید جعفر عارفی و بانو شهید سمیه محمدی وکیل محبوب شورای ولایتی دایکندی در کنار زیارت سخی کابل مورد حمله و هجوم قرار گیرد و براثر جراحت زیاد و اصابت مرمی به کمرش جانباز شود و برای همیشه در بستر بیماری افتد.
مرحوم عارفی پس از تحمل پنج سال رنج بیماری و فراق فرزند شهیدش، در شب ۲۲ محرم الحرام ۱۴۴۳. از کنار خانواده و یاران مانده رخت بست و رحل اقامت در دیار باقی افکند.
خاموشی چراغ زندگی مرحوم قوماندان عارفی، دور شدن ایشان از جمع خانواده، همنشینان و همسنگران و کوچیدن مجاهد سادهزیست و خالصی چون او، مصیبت بزرگ و اندوه بیپایان برای همهی ماست.
رئیس، اعضای رهبری و هواداران حزب همدلی مردم افغانستان درد جانکاه و مصیبت بزرگ مصیبتدیدگان و اندوهرسیدهها را درک نموده و خود را شریک آن میدانند و از خدای رحیم و کریم خواهان رحمت و مغفرت بیاندازه برای آن سفرکردهی گرامی هستند و برای بازماندگان آن مرحوم، صبر و اجر آرزومندند، باشد که خداوند متعال همهی ما را رستگار سازد.
حزب همدلی مردم افغانستان
کابل
